W dzisiejszym wpisie bliżej opiszemy zasady związane z opłatami z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji leśnej.
fotografia: Paweł Strzeliński
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (zwana dalej: u.o.g.r.l.), istnieje podstawa do naliczania opłat z tytułu wyłączenia gruntu z produkcji leśnej. Okres naliczania tej opłaty biegnie od dnia faktycznego wyłączenia do dnia zakończenia rekultywacji. W jaki sposób naliczana jest opłata? Przede wszystkim, należy podkreślić, że jest to opłata cykliczna (rokroczna), a nie jednorazowa. A dokładny sposób jej naliczania precyzuje tu właśnie u.o.g.r.l. Z treści przepisu art. 4 pkt 13 tejże ustawy wynika, że poprzez opłatę roczną rozumie się: „ (…) opłatę roczną z tytułu użytkowania na cele nierolnicze lub nieleśne gruntów wyłączonych z produkcji, w wysokości 10% należności, uiszczaną: w razie trwałego wyłączenia – przez lat 10, a w przypadku nietrwałego wyłączenia – przez okres tego wyłączenia, nie dłużej jednak niż przez 20 lat od chwili wyłączenia tych gruntów z produkcji”.
W przypadku jeśli decyzja potwierdza, że dokonano czasowego wyłączenia gruntów z produkcji leśnej, okres naliczania opłaty w przypadku takiego wyłączenia wynika wprost z przepisów ustawy i rzeczonego artykułu. Organ nie powinien zatem wyznaczać żadnego terminu w treści decyzji, jednak jego błędne wyznaczenie nie oznacza, że wyłączający nie ma obowiązku uregulować opłat rocznych – naliczanie tych opłat ma bowiem podstawę w rzeczonej ustawie. Taka interpretacja jest jednak korzystna dla wyłączającego, ponieważ w przeciwnym razie, (przyjmując, że decyzja była wydana nie na bazie przepisów ustawy lecz na jakiś konkretny okres, np. na 10 lat), można by twierdzić, że po tym terminie wyłączający działa bez decyzji i zachodzi konieczność naliczania mu opłat podwyższonych.
Co zrobić w momencie, kiedy pismo błędnie zawiera sztywny okres obowiązywania opłat (i nie opiera się, tak jak to powinno mieć miejsce, na przepisach obowiązującej ustawy)? W takiej sytuacji warto skierować upomnienie z dokładnym zaznaczeniem kiedy poszczególne opłaty winny być opłacone, tj. do 30.06 danego roku, za który należy się opłata oraz wyznaczeniem terminu 7 dni od doręczenia upomnienia na zapłatę.
Jeśli chodzi o okres przedawnienia, warto podkreślić, że opłata podlega przedawnieniu na podstawie Ordynacji podatkowej, a nie na podstawie przepisów Kodeksu Cywilnego. A zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Okres biegu przedawnienia może zostać zawieszony lub przerwany w przypadkach enumeratywnie wymienionych w art. 70 § 2-8 Ordynacji podatkowej.
Przykładowo opłata za 2017 r. należna 30.06.2017 r. Termin przedawnienia liczymy 5 lat od 31.12.2017 r. do 31.12.2022 r.– będzie przedawniona z dniem 01.01.2023 r. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 sierpnia 2016 r. (II OSK 2913/14): „opłata za wyłączenie z produkcji gruntów leśnych powinna być traktowana jak niepodatkowa należność budżetowa o charakterze publicznoprawnym, do której zastosowanie mają przepisy Ordynacji podatkowej. Nie ma więc podstaw do różnego traktowania opłat za wyłączenie z produkcji rolnej oraz opłat za wyłączenie z produkcji leśnej. Byłoby to nierówne traktowanie podmiotów znajdujących się w podobnej sytuacji. A zatem opłaty za wyłączenie z produkcji leśnej oraz opłaty za wyłączenie z produkcji rolnej – muszą być traktowane na tych samych zasadach. Dzieje się tak dlatego, że oprócz samych unormowań ustawowych, należy też wziąć pod uwagę wykładnię systemową, uwzględniającą istnienie związku tych regulacji z innymi unormowaniami prawa”.
