Decyzja o zatwierdzeniu gleboznawczej klasyfikacji gruntu, a obowiązek podatkowy w podatku leśnym

W dzisiejszym wpisie bliżej przyjrzymy się kwestiom podatkowym przy aktualizacji wpisu w ewidencji gruntów i budynków.

Wpisy te mają decydujący wpływa na to, jaki rodzaj podatku od danego gruntu należy zapłacić. Dla ustalenia obowiązku podatkowego istotny jest bowiem nie stan faktyczny na gruncie, a stan ujawniony w ewidencji gruntów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2012 r., sygn. II FSK 986/11).

Zgodnie z art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2021 r. poz. 1990 z późn. zm.), dalej: p.g.i.k., informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają m.in. z dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4. Jednym z takich dokumentów jest ostateczna decyzja o zatwierdzeniu gleboznawczej klasyfikacji gruntu (art. 23 ust. 3 pkt 1 lit. g ustawy).

Zgodnie z art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. d p.g.i.k., aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie ostatecznych decyzji administracyjnych.

Podsumowując, aktualizacja danych w ewidencji gruntów i budynków następuje dopiero na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej.

Odrębną kwestią jest jednakże ustalenie momentu, w którym powstaje obowiązek podatkowy. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 888 z późn. zm.), dalej: u.p.o.l., obowiązek podatkowy w zakresie podatku leśnego powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku.

Z kolei, zgodnie z § 35 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. poz. 1390 z późn. zm.) o dokonanych zmianach w danych ewidencyjnych należy powiadomić m.in. organy podatkowe. Obowiązek ten spoczywa na staroście, który musi uczynić to w terminie 14 dni od dokonania zmiany w ewidencji. Zawiadomienie takie ma miejsce w przypadku zmian danych mających znaczenie dla wymiaru podatków: od nieruchomości, rolnego i leśnego. Żeby uznać zawiadomienie za skuteczne, musi ono zawierać m.in. oznaczenie dokumentu, który stanowił podstawę do zmiany oraz datę wprowadzenia tej zmiany.

Istotnym głosem w sprawie jest m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2020 r., sygn. akt II FSK 645/20. Wskazano w nim, że z art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków wynika, że datą zmiany treści ewidencji jest, co do zasady, data określona w skierowanym do organu podatkowego zawiadomieniu starosty. Wyrok ten przywołuje co prawda poprzednie rozporządzenie, jednak w nowym rozporządzeniu zawarto analogiczny przepis dotyczący obowiązku zawiadomienia organów podatkowych.

Podsumowując, z powyższego jednoznacznie wynika, że na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej, starosta dokonuje zmiany w ewidencji gruntów i budynków (czynność materialno-techniczna). Następnie w terminie 14 dni od dokonania zmiany, starosta ma obowiązek zawiadomić m.in. organy podatkowe. Data wskazana w zawiadomieniu jest datą powstania okoliczności uzasadniającej powstanie (zmianę) obowiązku podatkowego dla celów podatkowych, o której mowa w przepisach art. 5 ust. 1 ustawy o podatku leśnym (inaczej u.p.o.l.). Obowiązek podatkowy w podatku leśnym powstaje natomiast od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *